หลายอย่าง ณ ที่แห่งนี้อาจต้องการ...
พื้นที่ซึ่งมีพื่นฐานอยู่ในสายธารกาลเวลา?
เรื่องราวต่างๆ ระหว่างผู้คนก็เช่นกัน...
ช่องว่างระหว่างความรู้สึกนั้นคืออะไร?
ความเข้าใจระหว่างตัวเรากับสิ่งรอบกายคืออะไร?
ความรู้สึกที่ว่างเปล่า? คือช่องว่าง?
สิ่งที่อยู่ระหว่างความว่างเปล่าเหล่านั้น คือความว่างเปล่า?
งั้นความทุกสิ่งที่เรารู้สึกได้? ก็เป็นแค่ความว่างเปล่า?
ตัวเรากับสิ่งรอบกายนั้น เราต้องใช้ความเข้าใจมากมายเพียงไหน
จึงจะพ้นขอบเขตของความไม่รู้?
ช่องว่างระหว่างผู้คนซึ่งแบ่งไว้?
มีไว้เพื่อปรับตัวเข้าหาชีวิตปกติ หากว่าผู้คนเหล่านั้นต้องอยู่ร่วมกัน...
ช่องว่างที่เราแบ่งไว้ให้กันนั้น?
อาจดี ฤ อาจไม่? ฤ อาจเป็นเพียงสิ่งที่สร้างความห่างไกล...
แต่สุดท้ายแล้ว...
ตัวเราก็ไม่มีสิทธิ์เพียงพอที่จะไปก้าวก่ายช่องว่างเหล่านั้น
เพียงเพราะพื้นที่บนกาลเวลาที่เราให้ใครนั้น...
ตัวเรามีเอกสิทธิ์ในการแบ่งสัดส่วน
ซึ่งไม่ใช่สิ่งที่ใครจะชิงไปจากเราได้?
สิ่งเหล่านี้ทำให้ช่องว่างที่ไม่เท่ากันเกิดขึ้นในความรู้สึกของคน
และที่สุดแล้ว เราจะทนช่องว่างเหล่านั้นได้มากแค่ไหน?
แต่สุดท้ายการจะได้อะไรมา ก็ต้องสูญเสียบางอย่างที่มีค่าเท่ากันออกไป
หากจะลดช่องว่างระหว่างสิ่งใด ช่องว่างระหว่างอีกสิ่งหนึ่งนั้น...
อาจมีค่าเพิ่มขึ้นอย่างแปรผกผัน...
เพราะ " เวลา " ของเรานั้นมีวันละ 24 ชั่วโมงเท่ากัน...
Eth. WindSpectives
